Haley, de merrie van mijn stalgenootje Inge, had een wondje op haar hak. Oorzaak onbekend, gevolg ongewenst. Haley ontwikkelde binnen een paar dagen een gezwollen been, waarop de veearts de diagnose einschuss stelde en die behandelde met de reguliere middelen waarmee een veearts een einschuss behandelt. Wat resteerde na enkele dagen, was het wondje waar het allemaal mee begonnen was.

Het wondje wilde niet dicht en de plek eromheen bleef gezwollen. Er ontstond een piephak, ojee, als die nog maar weggaat. Nu had Inge eens eerder een lymfedrainagetherapeut voor Haley ingeschakeld, ook vanwege een einschuss. Haley vond het lastig te ontspannen, kon maar moeilijk zich overgeven aan het idee dat ze door een onbekende werd aangeraakt.

Deze tweede keer vroeg Inge mij voor behandeling van haar paard, met de uitleg erbij dat Haley dus misschien wat onrustig zou kunnen reageren. Haar reactie verraste ons beiden. Ik heb haar tien keer behandeld, een behandeling per week en tien keer viel ze al bij de eerste aanraking in totale ontspanning.

Na twee weken was het wondje dicht. Haar hak werd zichtbaar slanker, zelfs nu nog na weken zet het effect van de drainage door.

Bijkomend effect waar ik altijd erg blij van word: Inge merkte op dat Haley soepeler was dan anders en dat ze fijner te rijden was. Wat een compliment.